The curves of the glass bend time itself. Towers and steeples turn fluid, a painting flowing across mirrors. The city is no longer solid— it is a dream flickering in sight.
Οι καμπύλες του γυαλιού λυγίζουν τον χρόνο. Πύργοι και καμπαναριά γίνονται ρευστά, μια ζωγραφιά που κυλάει μέσα σε καθρέφτες. Η πόλη δεν είναι πια σταθερή∙ είναι όνειρο που τρεμοπαίζει στο βλέμμα.
