Silent, her gaze filled with untold stories, she sits by the stove that warmed generations. Her red apron, a sign of care and labor, and time around her seems to pause for a moment.
Σιωπηλή, με το βλέμμα της γεμάτο ιστορίες, καθισμένη δίπλα στη σόμπα που ζέστανε γενιές. Η κόκκινη ποδιά της, σημάδι δουλειάς και φροντίδας, κι ο χρόνος γύρω της σταματά για λίγο.
