He leans on the wooden counter with a calm gaze, surrounded by bottles carrying stories and flavors. A silent pause, a reflection at the end of the day, where light and shadow blend with memory.
Ακουμπά στο ξύλινο τραπέζι με βλέμμα ήρεμο, ανάμεσα σε μπουκάλια που κουβαλούν ιστορίες και γεύσεις. Μια ήσυχη στιγμή, ένας στοχασμός στο τέλος μιας μέρας, εκεί που το φως και η σκιά σμίγουν με τη μνήμη.
