In the depths of a damp, forgotten basement, she stands like a shadow among the ruins of another life. There is no panic — the verdict has long been made. The head in her hands is the symbol of an inner reckoning. Her act needs no justification. It marks the birth of someone new.
Στο βάθος ενός παλιού, υγρού υπογείου, εκείνη στέκεται σαν σκιά ανάμεσα στα απομεινάρια μιας άλλης ζωής. Δεν υπάρχει πανικός — όλα έχουν ήδη κριθεί. Το κεφάλι στα χέρια της είναι το σύμβολο μιας εσωτερικής απόφασης. Η πράξη της δεν ζητά εξηγήσεις. Είναι η αρχή ενός νέου εαυτού.
