White surfaces, simple and pure, are crossed by a shadow slipping softly. Geometry turns to poetry, angles whisper secrets to the sun, and the wall keeps its silence like a canvas.
Λευκές επιφάνειες, απλές και καθαρές, κόβονται από μια σκιά που γλιστρά απαλά. Η γεωμετρία γίνεται ποίηση, οι γωνίες ψιθυρίζουν μυστικά στον ήλιο, κι ο τοίχος κρατά τη σιωπή του σαν καμβάς.
