In the foreground, the seawater lies calm and clear like a breath. In the distance, a mountain of raw salt stands white and imposing, and in the middle, a power pole cuts through the horizon, a symbol of balance between nature and human presence. The photograph becomes a symbolic landscape: the earth’s energy, the sea’s memory.
Μπροστά απλώνεται το θαλασσινό νερό, ήρεμο και διάφανο σαν ανάσα. Στο βάθος, ένα βουνό ακατέργαστου αλατιού στέκεται λευκό και επιβλητικό, και στο κέντρο, μια κολόνα ρεύματος τέμνει τον ορίζοντα, σαν σύμβολο της ισορροπίας ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο. Η φωτογραφία γίνεται τοπίο-σύμβολο: η ενέργεια της γης, η μνήμη της θάλασσας.
