Balconies, awnings, antennas— the city’s simple daily life reflected and distorted. It feels like watching stories bend, faces unseen yet living here, a mosaic of moments hovering upon the glass.
Μπαλκόνια, τέντες, κεραίες∙ η απλή καθημερινότητα της πόλης καθρεφτίζεται και παραμορφώνεται. Σαν να βλέπεις ιστορίες να λυγίζουν, πρόσωπα που δεν φαίνονται αλλά κατοικούν εδώ, ένα μωσαϊκό από στιγμές που αιωρείται πάνω στο γυαλί.
