Two sides of the city meet upon the glass, lines bend, volumes intertwine. It feels like two worlds touching, creating a third—woven from silence and light. Architecture becomes a mirror of dreams.
Δυο πλευρές της πόλης συναντιούνται στο γυαλί, οι γραμμές λυγίζουν, οι όγκοι μπερδεύονται. Σαν να βλέπεις δυο κόσμους να ακουμπούν και να γεννούν έναν τρίτο, φτιαγμένο από σιωπή και φως. Η αρχιτεκτονική γίνεται καθρέφτης ονείρων.
