Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζεσαι μουσική, ούτε φωνές. Μόνο το φως που πέφτει λοξά στον καμβά, η μυρωδιά των χρωμάτων, ο ήχος του πινέλου που γλιστρά πάνω στο χαρτί.
Η δημιουργία δεν είναι πάντα ενθουσιασμός και έμπνευση. Είναι και σιωπή. Είναι συγκέντρωση. Είναι μια ήρεμη συνομιλία ανάμεσα στο μέσα και στο έξω σου.
Σε αυτές τις στιγμές γεννιούνται τα πιο αληθινά έργα. Χωρίς φωνές. Μόνο αλήθεια.
Η τέχνη δεν φωνάζει. Ψιθυρίζει.